ช่วงนี้คงไม่มีใครไม่สนใจเรื่อง แหม่มเบนโล หรือเจ้าหญิงแห่งวงการบันเทิงท้องจริงๆจ้า.... กับอีกเรื่อง สาวโรคจิต แทง 4 เด็กเซนโยเซพ ได้ฟังเด็กคนนึงพูดว่า "มันคงไม่ยุติธรม ถ้าคนร้ายเป็นผู้ป่วยทางจิต เพราะคนผิดคงไม่ถูกลงโทษ" แล้ววันนี้ผลก็ออกมาว่า 'จิตจริง เฮ้อ! สงสารเด็ก คงเรียนกันอย่างไม่เป็นสุขเท่าไหร่ ทั้งๆที่วัยนี้ ควรมีแต่รอยยิ้มและความสนุกสนานในรั้วโรงเรียนกับเพื่อนๆ
พักเรื่องไม่สบายใจไว้ก่อนดีกว่า กลับมาคราวนี้ เรามาตามสัญญา(อันนานแสนนานผ่านมาชาติกว่า) กับใต้ฟ้าสีคราม...(เรา)ตามหารัก ตอนที่ 1 มาแล้วจ้า..พี่น้อง
ใต้ฟ้าสีคราม...(เรา)ตามหารัก ตอนที่ 1
เหล่าสาวใช้ต่างมองหน้ากันอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี กับความตึงเครียดที่กำลังเป็นอยู่ บางคนถอยฉากออกไปเฉยๆ ด้วยเข้าใจ(เอาเอง)ว่าไม่ใช่เรื่องของตน เวลาผ่านไปเป็นครู่ แต่นายทั้งสองยังไม่ได้แตะอาหารเช้าเลยแม้แต่น้อย มีเพียงกาแฟของ คุณผู้ชายเท่านั้นที่ถูกจิบ...นิดเดียว
...เอกสิทธิ์... มองหน้าลูกสาวคนเดียวอย่างรอคอย คอยให้เธอพูดอะไรสักอย่าง และหวังว่าสิ่งที่เธอจะพูด คงจะทำให้เขาพอใจ
พ่อผิดสัญญาสาวน้อยเบือนหน้ามามองบิดา ดวงตาของเธอเปล่งประกายตัดพ้อ...น้อยใจ จนเอกสิทธิ์รู้สึกว่ามันทำให้เขาเจ็บปวด...สงสารได้มากกว่าคำพูดเป็นไหนๆ
พ่อสัญญากับแม่ กับคุณย่า ... สัญญากับหนู ว่าพ่อจะไม่มีคนอื่น พ่อผิดสัญญาอาการพูดไปร้องให้ไปของลูก ผู้เป็นพ่อนั้นไม่อยากเห็น แต่เขาตัดสินใจแล้ว และจะไม่ยอมปล่อยโอกาสให้มันผ่านไปอีก
หนึ่ง...แม่ของลูกน่ะ...เสียไปแล้วนะ แล้วพ่อก็มีเค้าก่อนจะแต่งกับแม่หนึ่งด้วยซ้ำ....
ก็แล้วทำไม ไม่แต่งกับเค้าล่ะ มาแต่งกับแม่ทำไม ข้ออ้างของพ่อ...มันฟังไม่ขึ้นเลยซักนิดเสียงที่สวนออกมานั้น ทั้งเร็วและแรง บ่งบอกอารมณ์ของผู้พูดได้เป็นอย่างดี
สรุปแล้ว...พ่อก็แค่อยากได้ใครซักคนมาเป็นแม่หนู มาเป็นเมียพ่อ...เอามาแทนที่แม่...เอามาแทรกกลางระหว่างเราอ่ะ....พ่อก็แค่คนเห็นแก่ตัวคนนึงนั่นแหละ... เอกสิทธิ์ได้แต่มองตามร่างเล็กบอบบางที่วิ่งออกไป ไม่รู้จะรั้งลูกไว้ด้วยคำพูดใด และไม่รู้ว่าจะหาเหตุผลใหนมาอธิบายความต้องการ...การกระทำของเขา เขาแค่อยากให้ลูกเปิดใจ ตอนนี้ขอแค่นี้เท่านั้น
...................................................................................................................
กริ๊งงง....กริ๊งงง......
สวัสดีค่ะ... เสียงหวานๆ ที่ตอบกลับมา ทำให้เอกสิทธิ์รู้สึกเย็นใจขึ้นมาอย่างประหลาด
นิด...ผมเองนะ เย็นนี้เดี๋ยวไปทานข้าวด้วย
แล้วหนูหนึ่งล่ะคะ ปล่อยแกทานข้าวคนเดียวเดี๋ยวก็งอนอีกหรอก นิภาท้วง ด้วยรู้นิสัยของบุคคลที่สามดี
ตอนนี้ก็งอนอยู่....นิด....ผมบอกเรื่องของเรากับลูกไปแล้วนะความเหนื่อยล้าปรากฏออกมาในกระแสเสียง ซึ่งนิภาเข้าใจดี ว่าคงเป็นเหนื่อยใจมากกว่าอื่น
...หรือคะ...
เก็บของไว้บ้างก็ดีนะ ถึงเวลาจะได้ไม่ฉุกละหุก
...หนูหนึ่งยอม?!..... .....ไม่น่าเชื่อ.....
เปล่า...เอาไว้เล่าให้ฟังตอนเย็นแล้วกันนะ...ผมอยากเจอเดี่ยวด้วย...ไม่ใช่อะไร.....แค่นี้นะนิด
ค่ะ สัญญาณโทรศัพท์ขาดหายไปแล้ว แต่นิภาก็ยังยืนอยู่ที่เดิม.....เธอมองเห็นปัญหาที่จะเกิดได้ค่อนข้าวชัดเจนทีเดียว..คุณเอกจะมองเห็นมั๊ยนะ ว่ามันไม่ง่ายอย่างที่คิด
เอกสิทธิ์ให้คนไปตาม น้ำหนึ่ง เพราะได้เวลาต้องไปโรงเรียนแล้ว และเขาเองก็ต้องไปทำงาน ก่อนจะไปหานิภาในตอนเย็น
คุณหนูไม่ยอมลงมาค่ะ เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ขาน สาวใช้รายงานเสียงอ่อย
ช่างเถอะ ฝากดูด้วยแล้วกัน ....เข้าสู่ช่วงสงครามเย็นอีกแล้วกระมัง.....
edit @ 2005/09/13 17:44:09
edit @ 2005/09/13 17:45:38
edit @ 2005/09/13 17:46:08
